Met name het mobiliteitsbureau en de contractmanagers zijn er druk mee om al het leerlingenvervoer in het nieuwe schooljaar in goede banen te leiden. Het leerlingenvervoer ligt onder vuur. Ritten zijn vaak veel te lang, er zijn te veel chauffeurswissels en in sommige gevallen is het zelfs onveilig in de taxi(bus). Maar was het echt zo erg? Of valt het allemaal wel mee? We blikken terug met frontoffice medewerker Nikki en contractmanager Carlo.

Vanaf april al bezig met volgende schooljaar

Het mobiliteitsbureau van Forseti is voor vijftien gemeenten het aanspreekpunt op het gebied van leerlingenvervoer. Dat geldt ook voor de vervoersaanvragen. In grote lijnen zijn er drie momenten waarop vervoer aangevraagd wordt:

Tussen april en de zomervakantie
Ouders/verzorgers en begeleiders kunnen vanaf april een aanvraag indienen voor het volgende schooljaar. Eenmalig sturen we via de post een herinnering. Daarna volgen nog een aantal reminders via mail.

Tijdens de zomervakantie
De ouders/verzorgers die de herinneringen gemist hebben komen daar vaak achter tijdens de zomervakantie. Daarnaast zijn er natuurlijk ieder jaar leerlingen die nieuw zijn in het leerlingenvervoer.

Gedurende het schooljaar
Ook is vaak pas na de zomervakantie bekend of en waar kinderen stage moeten gaan lopen. Voor het vervoer naar het stage-adres moet ook een nieuwe aanvraag gedaan worden. Er is ook een groep leerlingen die gedurende het schooljaar van het reguliere onderwijs naar het speciale onderwijs doorstromen. Deze aanvragen komen binnen na de zomervakantie en dat blijft doorgaan tot het einde van het schooljaar.

Klachten over de planning

Het is een enorme uitdaging om de planning van het taxivervoer rond te krijgen. Zeker dit jaar met het grote tekort aan personeel. Planners bij alle vervoerders werken zich een slag in de rondte, ze maken soms wel dagen van veertien uur en krijgen de puzzel niet opgelost.

Bij ons mobiliteitsbureau komen daarom ook veel vragen en klachten over deze planning. De top vijf redenen om ons te bellen:

1. Status van een aanvraag
2. Doorgeven van andere schooltijden
3. Klachten over het vervoer
4. Vragen over hoe een nieuwe aanvraag te doen
5. Doorgeven van wijzigingen van locaties

Ook bij gemeenten gaat het soms fout

Nu lijkt het misschien dat alles wat niet goed gaat te wijten is aan ouders/verzorgers die het leerlingenvervoer te laat aanvragen én aan vervoerders die te kampen hebben met chauffeurstekorten. Maar ook bij gemeenten gaat het soms fout. In de automatisering bijvoorbeeld, waardoor een vervoerder een verkeerde of incomplete lijst krijgt met de gegevens die van belang zijn voor de ritplanning.

Doelgroepenvervoer is een geheel van veel radertjes. Fouten komen vaak pas aan het licht op het moment dat de taxi moet gaan rijden. Waar het echt mis is gegaan blijft gissen. Is de data niet goed ingevoerd? Was er een datalek? Is er niet goed gecontroleerd?

Veel gaat wel goed

Als we naar het grote geheel kijken hebben we het over zo’n tien procent waarbij het niet goed gaat. Dat betekent dat negentig procent van het vervoer wel goed uitgevoerd wordt. Maar dat is niet interessant om daarover te schrijven in de media.

Het is voor iedereen tegenwoordig heel makkelijk om te klagen. Via alle communicatiekanalen zijn de lijntjes super kort. En klachten worden vaak direct onder een vergrootglas gelegd. Daarnaast zien we ook dat de stap naar rechtsbijstand zo gemaakt is; om de gemeente een brief te sturen over contractuele afspraken die niet worden nagekomen. Dit is een cultuur die we zullen moeten bijsturen. Meer controle op data geeft inzicht op wat er daadwerkelijk dagelijks gebeurt.

Gelukkig zijn er ook veel ouders/verzorgers met begrip voor de situatie. Zij willen meedenken, meerijden als begeleiding en zelfs opa en oma inschakelen voor het brengen en halen naar school. In sommige gevallen werpen ze zich op om als vrijwilliger te gaan rijden. Helaas is dat vaak niet de oplossing, omdat je niet zomaar als chauffeur in het leerlingenvervoer mag rijden.

Na de herfstvakantie

Het was een vervelende start van het schooljaar. Niet alleen wij ervaren dit binnen ‘onze’ gemeenten, landelijk zijn er zo’n 14.000 leerlingen niet tijdig vervoerd. Het algemene beeld heerst bij ouders/verzorgers en andere betrokkenen dat het lastig is om contact te krijgen met gemeenten en vervoerders. Ze worden overspoeld met telefoontjes en de wachttijden zijn enorm lang.

Wij zijn achter de schermen al bezig met het najaar. We kampen nu al met een tekort aan chauffeurs. Na de herfstvakantie hebben we jaarlijks te maken met zo’n tien procent verzuim door griep en daarbij ligt corona ook nog op de loer. De noodplannen liggen al klaar om zoveel mogelijk van het leerlingenvervoer door te kunnen laten gaan, waarbij de prioriteit ligt op stabiliteit voor de leerlingen.

Als je vandaag een loodgieter belt voor een lek in de badkamer dan moet je gauw een week wachten op hulp. Dat betekent dat je zelf een oplossing moet regelen voor die week. Hetzelfde geldt voor leerlingenvervoer. Vandaag gebeld, is niet vandaag opgelost. Die tijd is voorbij. We moeten samen kijken hoe we tijdelijk zelf het lek kunnen dichten.