...1 verordening voor al het doelgroepenvervoer

Redactie Forseti

...1 verordening voor al het doelgroepenvervoer

VOOR INCLUSIE EN

ZELFREDZAAMHEID

Redactie Forseti

Een integrale verordening waar alle vormen van doelgroepenvervoer onder vallen. Dat is wat Wytze Schouten voor ogen heeft. Ook ziet hij kansen voor een app om consulenten handvatten te bieden in hun werk. Wat die twee met elkaar te maken hebben legt hij hier uit.

Als je als gemeente maatwerk wilt leveren zonder failliet te gaan, moet je beter inzicht krijgen in de eigen kracht van de reizigers. Daarom pleit ik voor een nieuwe manier van maatwerk, waarbij je een helder juridisch kader stelt en praktische hulpmiddelen verzorgt voor consulenten doelgroepenvervoer. 

Oud maatwerk: de automatische piloot

Gemeenten willen mensen in hun kracht zetten en tegelijkertijd de kosten beheersen. Daar is maatwerk voor nodig. En dan niet het maatwerk dat we gewend zijn. Maar een ander niveau van maatwerk dat vraagt om een grondige beoordeling van de situatie van de reiziger.

Ouders die op hun vrije dag hun kind in de taxi uitzwaaien, dat is naar mijn idee geen maatwerk. Als we kijken naar de mogelijkheden en de eigen kracht zijn die ouders misschien wel in staat zelf hun kind weg te brengen. Daar kom je maar op één manier achter: door het ze te vragen

Nieuw maatwerk: wat kan er wèl?

Het nieuwe maatwerk draait om wat er behalve taxi allemaal nog meer mogelijk is. Wat kan er wèl? Dan moet je meer weten van de cliënt én van de lokale mogelijkheden. Beleid is nu vaak gestoeld op de gedachte: “in situatie A krijgt u product X”. 

Dus bijvoorbeeld: “u kunt geen 100 meter lopen dus u krijgt taxivervoer.” Maar wat als die cliënt wel 50 meter kan lopen en de bushalte maar op 20 meter afstand van het huis blijkt te zijn? Of als de buurvrouw twee keer in de week even wil meelopen naar de bushalte?

Dan gaan we echt weer uit van het uitgangspunt mensen op een passende manier op hun bestemming krijgen.

Integrale verordening

Veel gemeenten hebben een aparte verordening voor het leerlingenvervoer, waar veel tot in detail is uitgewerkt. Nadeel van al die details is dat het onleesbare materie is. Voor Wmo- en Jeugd zijn ook verordeningen, maar daar staat bijna niets in over vervoer. Het vergt dus veel tijd om daar een weg in te vinden. Zeker als je niet dagdagelijks met vervoer bezig bent.

Als je kijkt naar de eigen kracht van mensen, dan zijn de uitgangspunten eigenlijk altijd hetzelfde. Voor leerlingen, Wmo, jeugd en meer. Die uitgangspunten kun je heel mooi in één verordening samenvatten. De dingen die echt per wet of regeling moeten verschillen zijn beperkt.

Handvat voor consulenten

Het toetsen van de individuele situatie aan die verordening is een kwestie van goede vragen stellen en de juiste mogelijkheden aandragen. Maar die vragen en mogelijkheden zijn niet te vangen in één simpel beslisboompje op een A4. 

Om een situatie van een persoon goed in beeld te krijgen moeten consulenten veel vragen stellen. Ze krijgen vaak complexe verhalen te horen. Ik spreek regelmatig consulenten die behoefte hebben aan een handvat om die verhalen te doorlopen. Welke vragen moeten ze stellen, wat moeten ze te weten komen om straks te kunnen beslissen of een persoon recht heeft op vervoer? 

Doordat consulenten vooraf helder hebben welke informatie ze gaan ophalen, kunnen ze dieper op de behoeften en beperkingen van een cliënt ingaan. Daardoor zijn ze uiteindelijk beter in staat maatwerk te leveren. 

Maar met alleen het stellen van de juiste vragen kom je er niet. Het is belangrijk dat consulenten op de hoogte zijn van alle wetten en regels, zodat ze per situatie kunnen bekijken welke mogelijkheden voor vervoer er zijn. Een app zou een goed hulpmiddel kunnen zijn waarin vragen en wetten samenkomen. Daarnaast kan een app ook inzichtelijk maken hoe consulenten toekennen.

Een alternatief is om gespecialiseerde consulenten vervoer aan te stellen. Zij hoeven niet alle andere 33 leefdomeinen te kennen. In ons team outsourcing zitten consulenten die gespecialiseerd zijn in doelgroepenvervoer, zij werken voor elf verschillende gemeenten, en zijn dus goed op de hoogte van de laatste wet- en regelgeving. 

Gemeenten bewegen steeds meer toe naar een brede verantwoordelijkheid voor hulp aan mensen. Dan kom je er niet met aparte verordeningen per wet. Het aannemen van een integrale verordening “Ondersteuning bij mobiliteit” is een mooi moment om te laten weten: wij gaan voor het nieuwe maatwerk.

Wil je meer weten?

Wij informeren je graag.  

Bekijk ook

Samenredzaamheid in mobiliteit bij gemeente Leiden: stap voor stap naar zelfstandigheid

Dagelijks vertrouwen honderden kinderen binnen de gemeente Leiden op leerlingenvervoer om op school te komen. Fijn voor ouders en kinderen dat zij hier gebruik van kunnen maken, maar het brengt ook stress met zich mee. Strakke planningen, lange ritten en weinig eigen regie. Voor ouders en kinderen kan die afhankelijkheid zwaar voelen. Samen met de gemeente Leiden werken we aan een andere aanpak door middel van het traject: Samenredzaamheid in mobiliteit. Een traject waarin kinderen en hun ouders samen ontdekken wat er wel mogelijk is.

Ravijnjaar 2028: kansen voor gemeenten

Het zogenoemde ravijnjaar is niet verdwenen, maar wel verschoven. Waar gemeenten zich lange tijd voorbereidden op een forse financiële terugval in 2026 door een verlaging van de financiële bijdragen vanuit het Rijk, is die scherpe daling in de praktijk doorgeschoven richting 2028.

Zeven mythen in het leerlingenvervoer anno 2026

Een jaar na ons oorspronkelijke blogbericht over de zeven mythen rondom leerlingenvervoer zijn de problemen in het leerlingenvervoer nog altijd even actueel. Recent besteedde EenVandaag opnieuw aandacht aan het onderwerp, waarbij de Kinderombudsman het nieuwe kabinet opriep om dringend actie te ondernemen. Jaar in jaar uit melden ouders problemen zoals te late bussen, vechtpartijen en stress bij kinderen in het speciaal onderwijs. Om dieper door te dringen tot de werkelijke knelpunten is het tijd om de mythen rondom leerlingenvervoer wederom door te prikken.

Samenredzaamheid in mobiliteit: kansen voor scholen en gemeenten

De druk op mobiliteit binnen het Sociaal Domein neemt toe. Tegelijk groeit de behoefte aan oplossingen die betaalbaar, flexibel én mensgericht zijn. Samenredzaamheid in mobiliteit biedt kansen voor scholen, gemeenten en gezinnen om vervoer anders te organiseren: met meer regie voor inwoners en minder afhankelijkheid van formele systemen. In dit blog laten we zien wat samenredzaamheid inhoudt en hoe dit in de praktijk werkt.

Samenredzaamheid in mobiliteit bij gemeente Leiden: stap voor stap naar zelfstandigheid

Dagelijks vertrouwen honderden kinderen binnen de gemeente Leiden op leerlingenvervoer om op school te komen. Fijn voor ouders en kinderen dat zij hier gebruik van kunnen maken, maar het brengt ook stress met zich mee. Strakke planningen, lange ritten en weinig eigen regie. Voor ouders en kinderen kan die afhankelijkheid zwaar voelen. Samen met de gemeente Leiden werken we aan een andere aanpak door middel van het traject: Samenredzaamheid in mobiliteit. Een traject waarin kinderen en hun ouders samen ontdekken wat er wel mogelijk is.

Ravijnjaar 2028: kansen voor gemeenten

Het zogenoemde ravijnjaar is niet verdwenen, maar wel verschoven. Waar gemeenten zich lange tijd voorbereidden op een forse financiële terugval in 2026 door een verlaging van de financiële bijdragen vanuit het Rijk, is die scherpe daling in de praktijk doorgeschoven richting 2028.