... vrijwilligersvervoer als oplossing voor mobiliteitsarmoede

Redactie Forseti

... vrijwilligersvervoer als oplossing voor mobiliteitsarmoede

VOOR INCLUSIE EN

ZELFREDZAAMHEID

Redactie Forseti

Samen met Mirjam de Bok en Otto Cazemier van Mobycon verken ik in een serie blogs de voors en tegens van vrijwilligersvervoer als alternatief voor verdwijnende ov-lijndiensten.

Er rijden steeds minder lege bussen, de coronadip daargelaten. De meeste mensen zijn ook bereid om verder te lopen of fietsen naar een snelle en frequente trein of bus. De optelsom is dan ook snel gemaakt vanuit de vervoerder en vervoersautoriteit: alle ballen op hoogwaardig openbaar vervoer. 

Niet alleen vervoerders en vervoersautoriteiten komt de eer van deze stijgende kostendekkingsgraad en klantwaardering toe. Dit alles zou niet mogelijk zijn zonder de grote en belangeloze inzet van alle vrijwilligers die actief zijn in buurtbussen, boodschappenplusbussen, wijkhoppers, wensbussen en andere initiatieven. Zonder het sterk groeiende aantal vrijwilligersinitiatieven zou de opschaling van hoogwaardig openbaar vervoer door het strekken en elimineren van onrendabele buslijnen in veel gevallen niet mogelijk zijn geweest.   

Is de buurtbus de voedselbank van mobiliteit?

Mobiliteitsarmoede is een oprukkend fenomeen. Buslijnen waar weinig mensen gebruik van maken, zijn vaak niet rendabel genoeg voor de vervoerder. Vooral in gebieden die te kampen hebben met bevolkingskrimp en vergrijzing verandert het vervoersaanbod. Steeds vaker zijn het vrijwilligers die de gaten dichten. Naast een wildgroei van spontane lokale initiatieven zijn er ook steeds meer buurtbuslijnen, die meer geïnstitutionaliseerd opereren, met meestal ondersteuning van ov-vervoerders. 

Zijn deze buurtbusverenigingen eigenlijk niet de voedselbanken van de mobiliteitsarmoede? Kun je altijd rekenen op vrijwilligers, en hoe komt een nieuwe buurtbus eigenlijk van de grond?  

Vrijwilligers en andere alternatieven

Als alternatief voor wegvallende buslijnen of andere gaten in het mobiliteitsaanbod wordt vaak gekeken naar vrijwilligersvervoer. Al decennialang spelen vrijwilligers een belangrijke rol in het aanvullen van ov-lijnen met buurt- en wijkbussen. Vrijwilligers verzorgen hierbij lijndienstvervoer ondersteund door de vervoersautoriteit en het openbaarvervoerbedrijf. Als doorontwikkeling van de buurtbus zijn er ook flexibele, vraaggestuurde concepten met vrijwilligers, zoals bijvoorbeeld TwentsFlex. 

Daarnaast zijn er talloze lokale initiatieven waarbij vrijwilligers met een eigen auto of met een busje vervoer organiseren voor specifieke doelgroepen. Vaak spelen dit soort initiatieven zich af rondom organisaties die betrokken zijn bij ouderen en/of zorg.

Het is mooi om te zien wat er ontstaat, tegelijkertijd kent vrijwilligersvervoer ook zijn beperkingen. Over het algemeen hebben de initiatieven een grote mate van autonomie, opereren ze onafhankelijk en laten zij zich niet makkelijk sturen. Omdat het vaak op enkele personen drijft is de consistentie een achilleshiel. Ook ontbreekt nog wel eens aandacht voor registratie van ritgegevens en reizigers gebruik. Daardoor verdwijnen veel reizigers van de radar en is het lastiger om inzicht te houden in vervoersbehoefte wanneer initiatieven versnipperd zijn. Vaak valt daar ook wel weer een mouw aan te passen. 

Kortom: vrijwilligersvervoer is ontzettend belangrijk en kent een eigen dynamiek waar met de juiste aandacht ook een goede aanvulling op het collectieve vervoer uit kan ontstaan. 

Relatief nieuw zijn landelijke initiatieven zoals Automaatje van de ANWB. We zien ook ontwikkelingen waarbij vervoersvraag en -aanbod worden gematcht op basis van ritten die al gemaakt worden in de vorm van mee-reisapp’s. Zie het als een eigentijdse vorm van liften of carpoolen. Voor langere afstanden is Blablacar al een aantal jaar zeer succesvol met deze formule. Lokaal vinden deze initiatieven nog beperkt plaats.

Al met al zijn er een hoop initiatieven waarbij vrijwilligers vervoer aanbieden. Al dat aanbod is een zinvolle aanvulling op het mobiliteitsaanbod van professionele aanbieders.

Hier lees je meer over de voor- en nadelen van vrijwilligersvervoer.

Wil je meer weten?

Wij informeren je graag.  

Bekijk ook

Studiereis Wenen: publieke mobiliteit op zijn Weens

Tijdens de studiereis naar Wenen van Publieke Mobiliteit onderzochten we hoe openbaar vervoer, deelmobiliteit en doelgroepenvervoer op elkaar aansluiten. Vanuit Forseti keken we vooral naar de organisatie achter het vervoer. Ontdek de inzichten.

Leerlingenvervoer: bijna 40 jaar decentralisatie

Gemeenten zijn al sinds 1987 verantwoordelijk voor het leerlingenvervoer. Ze bepalen niet alleen hoe het vervoer wordt georganiseerd en gefinancierd, maar krijgen ook ruimte om zelf te bepalen wanneer ouders aanspraak kunnen maken op ondersteuning.

Maak kennis met collega Nienke Verploeg

Achter goed georganiseerd leerlingenvervoer staat een team van betrokken specialisten. Eén van hen is Nienke. Als Frontofficemedewerker bij Forseti heeft zij dagelijks contact met ouders en speelt zij een belangrijke rol in het goed laten verlopen van het vervoer.

“Als frontofficemedewerker merk ik direct wat ons werk betekent voor de ouders en kinderen die afhankelijk zijn van leerlingenvervoer.”

Maak kennis met collega Inge Gabriëls

“Achter de cijfers zit een wereld die veel groter is dan ik had verwacht”

Sinds 1 maart versterkt Inge Gabriëls het team van Forseti als medewerker contractbeheer. In deze rol ondersteunt zij de contractmanagers en data-analist Maartje bij verschillende werkzaamheden rondom contractbeheer, rapportages en data-analyse.
Hoewel Inge dagelijks bezig is met doelgroepenvervoer, was deze wereld voor haar voordat ze bij Forseti startte nog onbekend terrein.

“Voordat ik bij Forseti kwam, had ik eigenlijk nog nooit echt stilgestaan bij deze wereld. Inmiddels ontdek ik hoe groot en complex het is. Er komt veel meer bij kijken dan ik vooraf had gedacht.”

Studiereis Wenen: publieke mobiliteit op zijn Weens

Tijdens de studiereis naar Wenen van Publieke Mobiliteit onderzochten we hoe openbaar vervoer, deelmobiliteit en doelgroepenvervoer op elkaar aansluiten. Vanuit Forseti keken we vooral naar de organisatie achter het vervoer. Ontdek de inzichten.

Leerlingenvervoer: bijna 40 jaar decentralisatie

Gemeenten zijn al sinds 1987 verantwoordelijk voor het leerlingenvervoer. Ze bepalen niet alleen hoe het vervoer wordt georganiseerd en gefinancierd, maar krijgen ook ruimte om zelf te bepalen wanneer ouders aanspraak kunnen maken op ondersteuning.