Het project dat leidt tot een beleidsplan kanteling bestaat naast de inhoudelijke uitwerking van het plan voor een belangrijk deel uit een gestructureerde procesmatige aanpak gericht op het inventariseren van vraagpunten en wensen bij diverse stakeholders en het hen informeren over de inhoudelijke keuzes. De reizigers zijn vanzelfsprekend een van deze stakeholders. Omdat het project nog loopt beperken we ons in dit bericht tot de belangrijkste leerpunten rondom het proces van betrekken van reizigers.
In samenspraak met de adviesraden van elke gemeente is er voor gekozen om naast een regionale sessie ook in elke gemeente een bijeenkomst te organiseren. Dat kost extra tijd en inzet maar het levert wel veel meer informatie en kennis op maat op. Deze meerwaarde is gebleken. Zorgpunten kunnen namelijk zeer lokaal zijn. Het aanbod van vervoer, zowel ov als vrijwilligersvervoer, en voorzieningen kunnen per gemeente verschillen. In een regionale sessie komen lokale aandachtspunten veel minder naar voren. In grotere gemeenten is vaak minder vrijwilligersvervoer aanwezig. Kleinere gemeenten hebben na de wisseling van de ov-vervoerder minder openbaar vervoer en de afstand tot scholen en voorzieningen is groter. Dit leidt tot andere vraagpunten. Wij denken dat onderstaande punten kunnen helpen tot een succesvolle bijeenkomst te komen:
Hart luchten
De eerste stap is het bieden van ruimte om het hart te luchten aan het begin van de bijeenkomst. Wil je het over mogelijkheid van anders reizen hebben dan zal je toch echt eerst ruimte moeten inbouwen om aan te geven hoe het vervoer met de taxi nu gaat. Zeker als daar klachten over zijn. Zodra de druk eraf is kunnen mensen beter meedenken en aangeven wat ze belangrijk vinden.
Zorgen over vervoer
Mensen met een beperking of ouders met een kind in het leerlingenvervoer maken zich zorgen over het vervoer en moeten al heel veel zaken regelen waar ‘onbeperkten’ geen omkijken naar hebben. Men schrikt als de bestaande balans verstoord wordt en er verandering aan komt. Het lijkt dat men liever vasthoudt aan het bestaande, ook als men daar niet heel tevreden over is, dan dat men overgaat naar het onbekende zelfs wanneer dit tot verbetering kan leiden. Een filmpje waarin zichtbaar wordt wat het met kinderen doet wanneer ze wel zelf met het ov kunnen reizen helpt het gesprek erg op weg. Steeds meer gemeenten zetten filmpjes van succesverhalen op internet.
Verleiden
Het openbaar vervoer is vaak een grote onbekende waar men wel een mening over heeft, maar waar men niet vaak of nooit gebruik van maakt. De cijfers van de CROW ov-Klantenbarometer met daarin de oordelen van de ov-gebruikers over diverse aspecten zijn een interessant startpunt van het gesprek over openbaar vervoer. Juist de aspecten waar niet reizigers zich zorgen over maken worden door ov-reizigers positief beoordeeld. Meest in het oog-springend daarbij is het oordeel over het gebruiksgemak van de ov-chipkaart. Dat beoordelen mensen veelal met een rapportcijfer van meer dan een 8. Dit terwijl niet-reizigers de ov-chipkaart als een grote drempel zien om met openbaar vervoer te reizen.
Begin op tijd en nodig ruim uit
Wat we telkens weer merken is dat het zaak is bijeenkomsten ruim van tevoren te plannen en breed uit te nodigen. Steeds blijkt dat maar een beperkt deel van de gebruikers van vervoer de tijd, de mogelijkheid en de zin heeft om deel te nemen aan dergelijke sessies. Breder uitnodigingen lijkt beter te werken. Dus niet maar 10 of 15 ouders van de 150 aanschrijven maar wel de helft uitnodigen.
Wilt u meer informatie of het proces of bent u ook geïnteresseerd in een gestructureerd gesprek met uw reizigers? Neem dan contact op met Guy Hermans.